‘Met wie zou jij wel eens een beschuitje willen eten?’

Vaak kom ik op in therapie op verrassende wijze op gesprekken die ik dan ook niet voorbereid had. De titel verraad in wat voor gesprek ik ditmaal belandde. En dat is nogal eens aftasten; Hoe goed is mijn cliënt voorgelicht over beschuitjes eten en alle seksuele gevoelens die daar bij horen? En wat ga ik wél en nog niet vertellen? In bewegen en het ontwikkelen van meer lichaamsbewustzijn ontkomen we er natuurlijk niet aan. PMT leent zich dus prima om ‘het er eens over te hebben’, al had ik nooit gedacht dat een kopje thee drinken daar de perfecte aanleiding toe zou geven..

‘Kijk Judy, er staat een vraag op het theezakje: Met wie zou jij wel eens een beschuitje willen eten.’ Ik verslik me prompt in mijn kamille-thee en bedenk me meteen of het antwoord dat gaat komen mij voor het dilemma gaat zetten: ga ik uitleggen of niet… ‘Ik denk met mijn moeder’ zegt mijn cliënt vol genegenheid. ‘Gezellig, in de ochtend, met hagelslag’. ‘Ha, goed idee’ zeg ik. Dat is ook belangrijk voor dochters. Om momenten samen met moeders te hebben.

Goed, ik ga er voor en start mijn poging tot meer uitleg. ‘Heb je eigenlijk wel eens gehoord van spreekwoorden en gezegdes?’ ‘Ja, hoor, zoals de appel valt niet ver van de boom’. Ik knik. ‘Dat klopt helemaal. En weet je dat met iemand een beschuitje eten ook een gezegde is?’ Ze schrikt ervan en is ook verbaasd. Ze kijkt me vragend aan en wacht op de juiste betekenis. Ik neem een slokje thee. ‘Nou, mensen kunnen met die vraag ook bedoelen met wie je graag seks zou hebben’. Of nee, zo zei ik het niet. Ik was toch wel onzeker over wat dit meisje eigenlijk al wist dus ik noemde het knuffelen en zoenen. ‘Getver’, dat doe je toch niet!’

‘Denk je er nooit aan? Er zijn meisjes van jouw leeftijd die daar wel een beetje nieuwsgierig naar worden’. Mijn cliënt heeft nog steeds een verafschuwde blik op haar gezicht. ‘Nou, ik niet hoor, net als seks. Ik weet wel wat het is maar dat doe je toch niet!’ Nou dat is dan duidelijk en ik stel haar gerust; ‘Dat is helemaal goed hoor, maar het zou kunnen dat als je ouder wordt je het misschien weer anders ziet. Kijk, je lijf verandert toch ook? Je krijgt bredere heupen en borsten..’ Mijn cliënt giechelt… ‘haha, die woorden zeg je gewoon’. ‘Nou van binnen verandert er ook een hoop. Je krijgt allemaal nieuwe gevoelens waardoor je misschien wel verliefd wordt of graag met iemand kust, of misschien wel graag seks zou willen.’ De verafschuwde blik heeft plaatsgemaakt voor een frons. Alsof ze zich afvraagt of dat ook ooit bij haar zou kunnen gebeuren. We zijn er even stil van.

Maar goed.. onze thee wordt koud. Zullen we maar beginnen? Of waren we al begonnen? ‘Judy, zullen we straks weer afsluiten met massage?’ Aha, dus toch. ‘Fijn he, als iemand je aanraakt’ zeg ik, waarop mijn cliënt mij aanvult: ‘Weet je wie dat goed kan Judy, masseren? Mijn moeder! In de ochtend, gezellig’.

‘Met hagelslag zeker’. Eind goed al goed.

(De verhalen die ik schrijf zijn gebaseerd op veel verschillende verhalen en ervaringen uit mijn praktijk. Het gaat dus nooit letterlijk over één cliënt. Wat ik beschrijf zou op die manier voor kunnen komen in therapie m.b.t. het thema, maar dat hoeft niet)